Kalbimin Romanı

Yazar : Selami İzzet
Yayın Tarihi : 1941
Dil : Türkçe
Sayfa Sayısı : 151
Ölçü : 12 x 18,5 cm
Yayınevi : İnkılâp Kitabevi

O gün bugündür, ablamın kahkahaları kulağımdan gitmez. Beni bir deftere bir şeyler yazarken görünce çok şaşmış gibi sordu: - Ne yapıyorsun? - Hatıralarımı yazıyorum, dedim. O kadar çok güldü, o kadar çok güldü ki, söylemek istediklerini bir türlü toplayamadı. Yarı müşfik, yarı alaycı bir eda ile bir şeyler mırıldandı; galiba: "Vazgeç bu sevdadan, bunu ben de yapmak istedim, sonra boş şey olduğunu anladım, bıraktım." dedi. Doğrusu ne söylediğini pek iyi hatırlayamıyorum, yalnız kahkahaları hala kulaklarımda çınlıyor. Ablam varsın gülsün, zaten onun her günü gülmekle geçiyor. Eğlenmekten düşünmeğe vakit bulamıyor, nerede kaldı yazmağa vakit bulacak! ... Bense ablama hiç benzemem. Hilkat sade kardeşi kardeş, kesesini ayrı yaratmakla kalmıyor, huyları da başka başka yoğuruyor. Ablam on sekiz yaşındayken on üç görünmeğe çalışırdı, ben yirmi yaşı iple çektim. Ablam yedisinde neyse yetmişinde ayni olacak, ben yirmiye geldim pusulayı şaşırdım. Etrafımdakiler: "Gelinlik kızımız var" diye övünüyorlar. Bu söz hoşuma gitmiyor değil, gidiyor, gidiyor ama ya evlenir de mesut olamazsam diye ödüm patlıyor. On sekizi ipi e çekmek kolay, yirmiyi bulunca karar vermek güç... Derdini söylemeyen derman bulamaz demişler. Doğru! Gelgelelim derdi söylemek kolay değil. Etrafımdakiler, ağızları kulaklarına vararak: "Gelinlik kızımız var" diyorlar, amma ben "kendime öyle bir koca arıyorum ki, onu sevdiğim kadar o da beni sevsin, gönlümden geçenleri anlasın, ben de onun isteklerini kavrayayım, çocuklarımız olsun, tombul tombul çocuklarımızı sevip okşayayım, azarlayıp döveyim, hem sevimli hem afacan olsunlar diyemiyorum bu dileğimi söyleyemiyorum…
******