İstanbulum 64 İstanbul'la Bakışmak Salacak

Yazar : Nurduran Duman
İsbn : 9786054307692
Yayın Tarihi : Ekim, 2010
Dil : Türkçe
Sayfa Sayısı : 109
Ölçü : 13,5 x 19,5 cm
Yayınevi : Heyamola Yayınları

Hiç vazgeçmedi benden. Rüzgâr. Peşimi hiç bırakmadı. Rahatsız değilim. Bazen. Çocuktum. Çanakkale'de, okulun bulunduğu meydana çıkan sokakları dikine kesen caddenin ağzına geldiğimde kanatlarım çıkardı, çıkacağını bilirdim de. Rüzgâr beni havalandırır, geriye doğru iterdi. Eve doğru, başladığım yere. Sevdiğinden derdim ilk gençliğime... Sevgisini böyle gösteriyor, doğası bu. Sırtımda ders kitaplarıyla külçe gibi olmuş çanta olmasa, uçup gideceğimi hissederdim. Anık eve mi, geldiğim yola mı, başka coğrafyalara mı? Düşünecek halim kalmazdı onunla cebelleşmekten. Bir de yerçekimi, derdim. İyi ki yerçekimi vardı, çantamla küçük kız çocuğu bedenimin oluşturduğu yeni ağırlık merkezi olmasa, bileşke kuvvetleri bilmesem, 'g' yerçekimi ivmesini dikkate almamayı seçsem, fen dersini sevmemiş, iyi dinlememiş olsam... Uçup gidecektim. Kilitbahir'e, Anafartalar'a, Truva'ya, belki de İzmir'e. Uçup gittim de. Birgün. Cereyana kapılmış bedenimi, çantamı, iki melik örgülü saçlarımı caddeye canhıraş çıkarmayı başardıktan sonra ve elbette Kordonboyu'ndan diklemesine gelen hava akımını da yanıma alarak okulun bahçe kapısından içeri girerdim. Bıraksaydım rüzgârın beni nerelere götürebileceğini düşünürdüm. İstanbul aklımdan hiç geçmezdi. Korkardık biz İstanbul'dan. Öyle ki üniversite sınavına hazırlandığımız yıl yakın arkadaşlarımla üstümüze bir tedirginlik gelmişti. İstanbul'da okumak istemiyorduk. Başka bir dünyaydı orası. Karışıktı. Tercih edeceğimiz bölümler için Ankara en iyisiydi. Ama deniz... Ama canımın içi deniz yoktu ki Ankara'da. Hiç vazgeçmedim ondan. Deniz. Büyüdüğüm ve yaşadığım kentlerin denizlerinde, ayağını usulca tuza sokup sonra hızla suya dalan güneşi hiç görmedim.
******