İhsan Topaloğlu

1915 yılında Kilis'te doğan, Kilis ve Halep'te tamamladığı ortaöğreniminin ardından Galatasaray Lisesini bitiren İhsan Topaloğlu, 1936 yılında kimya mühendisliği okumak için Almanya'ya gitti. 1939'da İkinci Dünya Savaşının başlaması ile birlikte bir süre yurda döndü. Daha sonra lisans öğrenimini ve doktorasını İsviçre'de bulunan Zürich Teknik Üniversitesi'nde 1944 yılında tamamladı. Öğreniminden sonra kendisi gibi demokrasi özlemleri ve ulusal bilinçle ülkesine hizmet etmek için yola koyulan Muammer Aksoy gibi arkadaşları ile var gücüyle çalışmaya başladı. Karabük Demir-Çelikten, MTA Direktörlüğüne, Sümerbank'tan Ankara Çimento Fabrikasının kuruluşuna, TPAO ile ulusal petrol endüstrisinin inşasından Petkim'in kuruluşuna kadar sanayimizin kuruculuğunu üstlenen insanlar arasında ilk sıraları aldı. 1965-1972 yıllarında CHP Giresun Senatörlüğü ve daha sonra 1972 yılında kısa bir süre de Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı da yaptı. 1966 ara seçimlerinde CHP'nin İstanbul senato adayı olarak katıldığı seçimde, o zamanki CHP Genel Başkanı İsmet İnönü onu" Petrol Mücahidi" olarak tanıttı. Bu tanımlama onun için hiç kuşkusuz ki eksiktir. İhsan Topaloğlu ulusal petrol sanayinin ve Petkim'in kurulması sürecinde bu çabaları baltalamak isteyen yerli ve yabancı tekellere ve emperyalist güç odaklarına karşı amansız bir mücadele verdi. Sadece Petrol alanında değil, Madencilik ve özellikle Bor madenlerinin yabancı işgalden kurtarılması ve Etibank'ın denetimine verilmesi çabalarının da öncülerinden oldu. Kısaca tüm çalışmaları boyunca sadece bir mühendis olarak değil, yabancı sermayenin konumundan, o zamanki adı ile AET'nin Türkiye'yi sömürgeleştirme çabalarına, CHP'nin planlama ve kamu eliyle sanayileşme planlarının ve siyasetinin yaratılmasına değin bir çok mücadelenin gelişmesinde öncü roller aldı. İhsan Topaloğlu 2005 yılında öldü.

Bibliyografya

Zur Kenntnis der Abletin Suare und der Laevo Pimarsaure (1944), Krom Tayini Hakkında (1955), Uranium Tayini Hakkında (1957), Petrolde İktidarın Plan Dışı Uygulamaları İle İdaredeki Zararlı Tutumuna Bir Örnek (1968)