İbnürrefik Ahmet Nuri Sekizinci

Tiyatro yazarı İbnürrefik Ahmet Nuri Sekizinci 1874 yılında İstanbul'da doğdu. Ahmet Nuri Galatasaray Lisesi'nde okudu, sonra Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreterliği'nde ve Karantina İdaresi'nde çalıştı. Bu idarenin Lozan Antlaşmasıyla dağılması üzerine muhasebe müdürlüğünden emekli oldu. En sevdiği oyunu Sekizinci'yi soyadı olarak alan Ahmet Nuri, Ankara Halkevi Tiyatrosu'nda rejisörlük yaptı. Yapıtlarının birçoğu Fransızca oyunlardan uyarladığı eski İstanbul'un yaşamını, gelenek ve göreneklerini yansıtan komedi ve vodvillerdir. Bunlarda günlük dili çok iyi kullandığından asıllarından daha canlı ve başarılı olmuştu. Ahmet Nuri'nin en tanınmış oyunu, Alfred Savoir'ın La Huitième Femme de Barbe-Bleu (Mavi Sakalın Sekizinci Karısı) adlı oyunundan uyarladığı Sekizinci (1922) idi. Bundan başka Hisse-i Şayia, Ceza Kanunu, Nurbaba, Şeriye Mahkemesinde, Belkıs, Himmet'in Oğlu ve Son Altes gibi oyunları sahnelenmiştir. Bir komedi ve vodvil ustası olan Ahmet Nuri 1932'de Mahmut Yesari ve Reşat Nuri Güntekin'le birlikte Kelebek adlı bir mizah dergisi çıkardı. İbnürrefik Ahmet Nuri, 6 Mart 1935' de Ankara'da öldü.

Bibliyografya

Şair (1908), Tecdid-i Nikah (1910), Kadın tertibi (1918), Fırsat Yoksulu (1918), Gücü Gücü Yetene (1918), Nurbaba (1920), Aşk-ı Atik (1920), Kısmet Değilmiş (1920), Sekizinci (1923), Ceza kanunu (1924), Asri Hülyalar (1924), Dört Cihar (1924), Çürük Merdiven (1927), Hisse-i Şayia (1930), Sınıf Arkadaşı (1931), nakıs (1931), Şer'iye Mahkemesinde (1933), Belkıs (1934), Himmetin Oğlu (1934), Son Altes (1934), İbn-ür Refik Ahmet Nuri Sekizinci III (Mehmed Rebii Hatemi Baraz, 2001)