Feyzi Efendi

Divan şairi Feyzi Efendi (Muallim Feyzi) 1842 yılında Türkanpor/Tebriz'de doğdu. Asıl ismi Ahmed olmasına rağmen uzun süre öğretmenlik yaptığından Muallim Feyzi adıyla tanındı. İlk tahsilini alim bir zat olan babası Esad Molla'dan gördü. Necef medreselerinde okudu. Medreseden mezun olduktan sonra Hacca, oradan da Mısır'a gitti. Cami-i Ezher'e devam etti. O sırada Mısır'a gelen Sami Paşa ile tanışarak İstanbul'a geldi ve Paşa'nın konağına yerleşti. Osmanlı uyruğuna geçtikten sonra Amasya Tahrirat Katipliği, İstanbul Şehremaneti Mektubi Kalemi'nde memurluk, Emirgan Rüşdiyesi ve Robert Kollej'de öğretmenlik yaptı. Münif Paşanın maarif nazırlığı zamanında Galatasaray Lisesi'nde 33 yıl Farsça öğretmenliği ve idarecilik yaptı. Süruş takma adı ile Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yazılar yazdı. Türkçeden Farsçaya, Farsçadan Türkçeye küçük bir sözlüğü ile Vaveyla adlı mersiyeler derlemesi ve Hayyam'ın rubailerinden yaptığı tercümeler yayımlanmıştır. Hazırladığı büyük bir sözlük ile Divan'ı 1890'da çıkan bir yangında yanmıştır. Feyzi Efendi 1910 yılında İstanbul'da öldü.

Bibliyografya

Usu1-i Farisi, Kamus (Türkçe-Farsça, Farsça-Türkçe lügat), Vaveyla (İmam Hüseyin hakkında mersiye), Divan-ı Eş|ar, Suzügüdaz (şarkı güfteleri, 1885), Rübaiyyat-ı Hayyam (tercüme, -matbu), Ceb Lügati (Farsça-Türkçe, Türkçe-Farsça küçük lügat)