Eşref Üren

Eşref Üren, 1897 yılında İstanbul'un Nişantaşı semtinde dünyaya geldi. Babası Sultan II. Abdülhamid'in yakın dostu Fehim Paşa'dır. İlkokulda mahalle mektebine gitti, daha sonra Galatasaray Lisesi'ne devam etti. Ancak, ailesinin Bursa'ya taşınması ile birlikte yarım kalan eğitimini Osmanlının bu eski başkentinde, Tarım Okulu'na kaydolarak sürdürdü. Buradan mezun olduktan sonra sonra Sanayi-i Nefise Mektebi'ne girdi ve burada önce İbrahim Çallı'nın daha sonra da Hikmet Onat'ın öğrencisi oldu. Buradaki eğitimini tamamladıktan sonra Paris'e giderek André Lhote atölyesinde çalıştı. Paris'ten döndükten sonra Erzurum ve Sivas'ta resim öğretmenliği yaptı. 1940'lı yıllardan sonra Ankara'ya yerleşti. Ankara'da Cebeci ve Kurtuluş semtlerinin resimlerini çizdi. Türkiye'de ve yurtdışında birçok kişisel sergi açtı ve ödüller kazandı. Genellikle açık hava ressamı olarak tanınan Eşref Üren, birçok yayınlarda çıkan yazılarıyla ve halkla kurduğu iletişim sayesinde sanat konuları üzerinde düşünmeye özendirme çabalarında bulundu. 1960'lı yıllar sonunda "lirik soyutlamalar" içeren çalışmalara yönelmesine rağmen, yaşamı boyunca "doğa sanatçısı" olarak tanınmıştır. Duygulu, şiirsel peyzaj resminin ustaları arasında görülen ressam, esnek, yumuşak ve uyumlu çizgi ve renk uygulayıcısıdır. Eşref Üren 1984 yılında Ankara'da öldü.

Bibliyografya

Eşref Üren (Türkkaya Ataöv -1980), E. Üren 1897-1984 (Sıtkı M. Erinç, İ. Erşen –1989), Eşref Üren: "Fırçam Hala Kurumadı' (Murat Ural -1997), Eşref Üren (Kolektif -2000)