Ahmet Naim Babanzade

Bağdat mektupçularından Mustafa Zihni Paşa'nın oğlu olan Babanzade Ahmet Naim, 1872 yılında Bağdat'ta doğdu. Son devrin hem felsefe, hem dini ilimler sahasında en kapasiteli alimlerinden olan Naim Efendi, Bağdat Rüştiyesi'ni bitirdikten sonra İstanbul'a geldi. Sırasıyla Galatasaray Sultanisi, ardından Mülkiye Mektebi'ni bitirdikten sonra aynı yıl 1894 Hariciye Nezareti (Dışişleri Bakanlığı) tercüme kaleminde çalışmaya başladı. Maarif Nezareti (Milli Eğitim Bakanlığı) Tedrisat Müdürlüğü de yapan Ahmet Naim, mezun olduğu Galatasaray Lisesi'nde Arapça derslerine girdi. Daha sonra Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Dairesi azalığına (üyeliğine) getirildi. Bu görevin ardından Darulfünun Edebiyat Fakültesi'nde müderrisliğe (profesörlüğe) başladı. Burada, felsefe, psikoloji, ahlak, mantık, metafizik (ilmi mabadet, tabia) derslerini okuttu. Bir ara buranın rektörlüğünü (umum müdürlük) de yürüttü. Daha sonra bazı arkadaşlarıyla birlikte okula alınmayarak, emekliye ayrılmak zorunda bırakıldı. 13 Ağustos 1934 tarihinde vefat etti.

Bibliyografya

Sarf-ı Arabiye mahsus temrinat (1316), Mekteb-i Sultaniye Mahsus Sarf-ı Arabi ve Temrinat (1323), Hikmet Dersleri (1328), Mebadi-i Felsefeden İlmü|n-nefs (1331), İslam'da dava-yı kavmiyet (1332), Felsefe Derslerl (1333), Tevfik Fikret|e dair (1336), Türk Kömürünü İlk Bulan Türk Uzun Mehmet (1938), Sahih-i Buharı muhtasarı Tecrid-i sarih tercüme ve şerhi (3 Cilt -1346), İslam Ahlakının Esasları (1945), Genel Çizgileriyle İslam (1975), Babanzade Ahmet Naim (Hüseyin Hansu)