500 üncü Fetih Yılında İstanbul 1953

Yayın Tarihi : 1953
Dil : Türkçe
Sayfa Sayısı : 192
Ölçü : 25 x 34 cm
Yayınevi : Basın Yayın Kollektif Ortaklığı

Milattan sonra 395 tarihinde Roma İmparatoru Teodosyos, topraklarını oğullarından Arkadyüs ve Honoryüs arasında paylaştırdı. Bu paylaşmada büyük oğlu Arkadyüs'ün hissesine Doğu Roma İmparatorluğu düştü. İmparatorluğa, o zaman Bizans diye anılan İstanbul şehri merkez seçildi. Şehrin adı Doğu Roma İmparatorluğu için de kullanılmaya başlandı. Yeni Devlete "Bizans İmparatorluğu" denildi. İmparatorluğun sınırları Tuna ve Dalmaçya kıyılarından İran yaylasına kadar bütün Balkanlar ve Anadolu'yu içine alıyordu. Ayrıca, Suriye, Filistin, Mısır, Trablusgarp ve Bingazi de Bizanslılarındı. Ege Denizi'nin irili ufaklı birçok adaları, bütün Akdeniz ve bir kısım Karadeniz sahilleri İmparatorluğun eli altında idi. 476 tarihinde Batı Roma İmparatorluğu yıkılınca Bizans İmparatorları nüfuz sahalarını daha çok genişlettiler. Kuzey Afrika, İtalya ve İspanya'ya da hâkim oldular. O zaman bilinen dünyanın en mamur yerlerine sahip olan bu Devletin bütün serveti, geniş ticaret hayatının getirdiği kazançlar Bizans'a akıyordu. Her geçen gün şehir biraz daha güzelleşiyordu. Bizans'a karşı ilk mücadeleler Yedinci Yüzyıl'a doğru İran'da Sasaniler, Tuna'nın kuzeyinde Avar'lar kuvvetli komşular haline geldiler. Bizans için ciddi tehlike oldular. Bu iki Devletin orduları Anadolu ve Balkanlar'ı istila ederek İstanbul önlerinde göründüler. Bizans'ı hırpalayan asıl tehlike güneyden Arap yarımadasından geldi. Müslümanlığın doğmasından sonra, Dört Halife Devrinde Araplar, Mısır, Suriye ve Filistin'i, bir daha geri vermemek üzere işgal ettiler. Emeviler devrinde de Kuzey Afrika'yı' zaptettiler. Bizans İmparatorluğu zaman zaman bu yeni kuvvetin baskısı altında kaldı. Bu arada İstanbul şehri Araplar tarafından iki defa muhasara olundu. Muhasaranın ilki Emevi Halifelerinden Muaviye zamanına rastlar. Yedi yıl müddetle şehir karadan ve denizden sarıldığı, halde alınamadı (671-678). İkinci muhasara Halife Süleyman zamanında yapıldı ve iki yıl sürdü...
******